Francis Reints schetst in kinderboek ‘Het slagroomwoord’ van Theo Doevendans (Haarlem, 1946) een winkel met enorme etalages achter bolle ramen met verdeelruiten naast de deur. De bakkersfamilie kent de klanten, zoals de bakkersfamilie Zijlstra vroeger in Aldtsjerk. In de Trynwâldster dorpen en andere buurten herinneren panden met een deur pal naast een groot venster aan etalageruiten, zoals van Doede en Trijnie Zijlstra.
Het slagroomboek
Op de rode omslag kijken kinderen met hun kin op hun handen gedrukt, verlekkerd naar een plateau met slagroomgebakjes en overheerlijke taartjes. Bakker Dijkzeul, van het nog actieve bakkerijbedrijf Dijkzeul, snapt niet waarom er ’s nachts taartjes verdwijnen. Op de bakkersramen verschijnt een woord in slagroom. Die tekening zet de toon, maar de uitkomst van het verhaal verrast. Kinderen halen streken uit en zorgen voor leven. Ineens ziet een bakkerskind een detail en streeft de waarneming van andere kinderen en ‘grote mensen’ voorbij. Goed kijken, niet invullen lijkt de les in dit boek dat alle ruimte geeft aan fantasie en veronderstellingen. Het verhaal leidt luchtig en humoristisch naar de werkelijkheid en een eenvoudige oplossing. Wanneer het slagroomgeheim verklaard wordt is er wederzijds begrip. In dit heerlijke herkenbare verhaal met gelukkig eind is genoeg spanning om kinderen te boeien.
Meester Broodzak
Humor is er eveneens in ‘Meester Broodzak’ over geloof in elkaar en eigen prestaties. ‘Als je iets echt wilt, dan lukt het ook’, houdt meester Pieter de kinderen voor. Oud-meester Doevendans schetst heel natuurlijk verschillende benaderingen bij alles wat moeilijk of onhaalbaar lijkt. Zijn meester straalt een rotsvast vertrouwen uit, het maakt niet uit wat ver weg lijkt, dat je het wilt is het begin, die horde is onmisbaar en leidt tot het vervolg. Vallen en opstaan hoort erbij. Finn ontdekt hoe hij echt op een eenwieler kan fietsen, iedereen is blij, hijzelf ook. Finn, Sem, Emma en Julia belanden met moeder Laura in het pretpark. Zo worden meer wensdromen echt waar. Ook Meester moet soms ook zijn grens overschrijden. De klas helpt hem om te durven ontdekken en vol te houden. Kinderen en volwassenen staan dicht bij elkaar en dat is voor allemaal bemoedigend.
Francis Reints, Theo Doevendans
Francis Reints illustreerde alle vier boeken van Theo Doevendans in een stijl die aansluit op zijn eenvoudige, directe vertelwijze. De oud-basisschoolleerkracht schreef en vertelde al voor zijn prepensioen op 61,5-jarige leeftijd. Later las hij zijn boekconcept voor en verwerkte reacties van klassen en leerkrachten voor zijn 110 paginagrote debuut ‘CODE W.G.D.G.O.’ Het verscheen juli 2020 met zwartwittekeningen bij Bookbuilder Nijmegen met een omslag van educatieve uitgeverij Blink (Den Bosch). Bookbuilder verzorgde ook ‘Aaki en Eekie, Geld stinkt niet’ november 2022, met gekleurde illustraties. De paperback ‘Meester Broodzak’ en ‘Het slagroomwoord’ verschenen bij Uitgever Elikser (Leeuwarden).
Voor Het vergeten kind
De opbrengsten van de boeken worden na aftrek van de kosten weggeschonken, bij Aaki en Eeki aan Stichting Goed lezen en schrijven, bij de andere boeken aan Stichting Het Vergeten Kind. 100.000 kinderen in diepe nood, door problemen thuis als verslaving, armoede en psychische stoornissen, missen de nodige liefde en aandacht. De verwaarloosde, mishandelde of uit huis geplaatste kinderen voelen zich niet gewenst en geliefd, geven zichzelf meestal de schuld van hun situatie en houden een gevoel van er helemaal alleen voor staan. Tijdens speciaal activiteiten van de stichting kunnen ze even kind zijn, zoals in Het slagroomwoord, los van wat ze meemaakten.
Trynwâldster Gerhild van Rooij, Aldtsjerk
1. Theo Doevendans. 2024. Het slagroomwoord, tekeningen Francis Reints, 77 pagina’s (6-9-jaar).
2. Theo Doevendans. 2025. Meester Broodzak, tekeningen Francis Reints, 38 pagina’s (9-12-jaar).
