Vandaag, dinsdag 3 maart 2026, is het een prachtige, zachte lentedag en deze week volgen er meer en het geeft het gevoel dat het eind van de winter in zicht is. In Aldtsjerk bloeien aan de Van Sminiaweg nog steeds verschillende rassen sneeuwklokjes (Galanthus). Ze staan onder meer aan de zuidkant van de Pauluskerk, bij de lindebomen voor Galerie Bloemrijk Vertrouwen en bij de Klinze. In het statige park staan de sneeuwklokjes in de gazons tussen de krokussen en ook bij de kerk en galerie staan de krokussen en sneeuwklokjes naast en door elkaar. In het park en langs diverse paden, onder hagen en bij water in de Trynwâldster dorpen staan ze vaak verweven tussen oude en hogere stengels. Het zorgt voor een prachtig afwisselend lichtspel, zeker als ook het licht en schaduwspel van de bomen er in meespeelt. Insecten, maar ook vogels vinden extra beschutting tussen die stengels, sneeuwklokjes en krokussen.
Warmte van sneeuwklokjes
In de andere dorpen en het buitengebied in de Trynwâlden bloeien veel sneeuwklokjes in borders, groenstroken, of ze staan in grotere of kleinere pollen in nieuwe en oude tuinen. Bolletjes als sneeuwklokjes en krokussen horen tot de stinzenplanten. De bolletjes vermeerderen of verwilderen en staan vaak al langer bij oude boerderijen en in statige parken of op gronden die bij voormalige states hoorden. Bij states en herenboerderijen vormen sneeuwklokjes en ook krokussen wel een natuurlijk bloeiend tapijt, zeker in zonlicht is het adembenemend gezicht. De bolletjes van de sneeuwklokjes reageren, waar ze ook staan, alert op de weersomstandigheden. Wanneer het hard vriest, zoals een aantal dagen in de maanden januari en februari van de winter van 2026, stoppen de sneeuwwitte klokjes met verfijnd groen accent even met groeien en bloeien. Zodra het weer en de temperatuur het toelaten komen de sneeuwklokjes in volle bloei. De op het oog tere klokjes zijn in staat om de sneeuw boven hun kopjes te laten smelten. Sneeuwklokjes kunnen zelf wel 15 graden warm worden en stralen die warmte uit.
Sneeuwklokjes in eeuwenoude gazons
De prachtige witte klokjes zijn voorboden van warmer weer en wanneer ze, zoals eerder dit jaar, door sneeuwlagen heen groeien valt het groen van de bladen en bloemstengel meteen op, maar in de al groene gazons contrasteren vooral de bloeiende witte sneeuwklokjes met de groene omgeving. Eeuwen terug, in de tijd van de aanleg van de formele geometrische tuinen en ook nog in de daarop volgende periode van de tuinen in Engelse landschapstijl, was gras niet het jaar rond groen. In de winter was het gras bruin en stierf af of verdween. In die nog kale delen van de tuin was de grond vaak bedekt door bruin verdord blad van de bomen op het gazon en op die aarde viel het witte sneeuwklokje extra op. De stralend witte klokjes wiegen ook nog eens prachtig heen en weer in de winterwind en openen hun knoppen als het buiten rond 10 graden is, zakt de temperatuur dan gaan de klokjes dicht. Sneeuwklokjes geuren naar viooltjes en zijn het symbool voor een hoopvol nieuw begin van het jaar en van de lente met al haar groeikracht.
Trynwâldster Gerhild van Rooij, tekst en foto’s
Foto 1. Sneeuwklokjes bij oprijlaan De Klinze.
Foto 2. Sneeuwklokjes tussen oude stengels op het landgoed.
Foto 3. Sneeuwklokjes en krokussen in het statige park.
