Drie generaties, één wandeltocht. Pake Jolly (84) uit Oentsjerk, schoonzoon Pieter (63) en kleindochter Sanne (27) uit Koarnjum lopen deze week samen de Nijmeegse Vierdaagse. Een bijzonder medicijn sleept ze erdoorheen.
Drie generaties
Dochter Sanne, vader Pieter en pake Jolly lopen allemaal mee met de Nijmeegse Vierdaagse
NijmegenDrie generaties, één wandeltocht. Pake Jolly (84) uit Oentsjerk, schoonzoon Pieter (63) en kleindochter Sanne (27) uit Koarnjum lopen deze week samen de Nijmeegse Vierdaagse. Een bijzonder medicijn sleept ze erdoorheen.
Terwijl de eerste 120 kilometer erop zitten, hebben Jolly, Pieter en Sanne maar van één ding last: spierpijn. „Dat is ook niet gek, na al die kilometers”, zegt Pieter. Maar volgens Jolly ligt de oorzaak ergens anders. „Ik sit yn in auto dy’t folle leger is as ik wend bin. Mei it kuierjen giet it goed.”
Sanne heeft het meeste last van haar voeten. Tijdens het wandelen sleept de muziek haar erdoorheen. „Troch de doarpen hearst oeral muzyk, dêrbûten set ik myn eigen boks oan.” Van carnavalskrakers tot de nieuwste hits, alles komt voorbij. „Oaren fine dat ek leuk, dy sjonge mei.”
Medicijn
Na afloop heeft pake iets tegen haar pijn. „Ast myn medisyn hân hast, is it wol wer oer hè?”, zegt hij. Bier zal hij het nooit noemen. Het is het goudgele goedje met een witte rand. „Hy sit ek noait yn de kroech, mar yn de apoteek”, vult zijn dochter Nelly aan.
Dat medicijn hoort voor Jolly net zo goed bij de Vierdaagse als zijn wandelschoenen. Na half twee is het voor hem ’medicijntijd’. Dan drinkt hij er één of twee, en rond half vijf volgt er nog één. Daarna is het gebeurd. Ondertussen heeft hij alweer negentig kilometer in de benen. „Mar ik bin noch net wurch wurden.”
Bezige bij
Dat hij het op zijn 84ste nog zo makkelijk lijkt vol te houden, verbaast zijn familie niets. „Hy docht net oars as bewege. Hy wie postrinner. Syn rûte wie bestimpele as fytsrûte, mar dy rûn er gewoan.” Ook thuis zit hij zelden stil.
De drie lopen ieder hun eigen tempo en afstand. Pieter en Sanne lopen 40 kilometer, Jolly doet met de 30 mee. Maar hij loopt niet alleen. „Dy rint mei al dy oare 45.000 minsken, hy praat mei elkenien.”
Voor Jolly is het inmiddels zijn 54ste Vierdaagse. De sfeer, de saamhorigheid en de mensen die hij onderweg tegenkomt, zorgen ervoor dat hij steeds weer terugkeert. En dat virus is overgeslagen: ook Sanne loopt voor de 15e keer mee.
Onderdeel van
Toen zijn dochter Nelly 28 jaar geleden met Pieter trouwde, kreeg hij regelmatig te horen dat hij pas echt bij de familie hoorde als hij de Vierdaagse had gelopen. „Dat wie flauwekul fansels”, zegt Nelly. „Mar doe’t er him ferline jier foar it earst folbrocht, sei ús heit wol: no hearst der echt by.”
Geen van hen maakt zich zorgen over vrijdag, ze lopen hem gewoon uit. Voor wie het zwaar heeft, tipt de familie: „Sjoch de humor fan dingen yn. Sa no en dan is it dreech, mar besykje dy stip op de hoarizon te setten. Humor leit op strjitte, dan komst al in hiel ein.”
Uit de LC van 24 juli!
